|
-
5188 sayılı “Özel Güvenlik Hizmetlerine Dair Kanun”;
ÖZEL
GÜVENLİK HİZMETLERİNE DAİR KANUN
Kanun No: 5188
Kabul
Tarihi: 10.06.2004
BİRİNCİ BÖLÜM
Genel Hükümler
Amaç
MADDE 1. — Bu
Kanunun amacı, kamu güvenliğini tamamlayıcı mahiyetteki özel güvenlik
hizmetlerinin yerine getirilmesine ilişkin esas ve usulleri
belirlemektir.
Kapsam
MADDE 2. — Bu
Kanun, özel güvenlik izninin verilmesine, bu hizmeti yerine getirecek
kişi ve kuruluşların ruhsatlandırılmasına ve denetlenmesine ilişkin
hususları kapsar.
Özel güvenlik izni
MADDE 3. —
Kişilerin silahlı personel tarafından korunması, kurum ve kuruluşlar
bünyesinde özel güvenlik birimi kurulması veya güvenlik hizmetinin
şirketlere gördürülmesi özel güvenlik komisyonunun kararı üzerine
valinin iznine bağlıdır. Toplantı, konser, sahne gösterileri ve benzeri
etkinliklerde; para veya değerli eşya nakli gibi geçici veya acil
hallerde, komisyon kararı aranmaksızın, vali tarafından özel güvenlik
izni verilebilir.
Kişi ve kuruluşların talebi
üzerine, koruma ve güvenlik ihtiyacı dikkate alınarak, güvenlik
hizmetinin istihdam edilecek personel eliyle sağlanmasına, kurum ve
kuruluşlar bünyesinde özel güvenlik birimi kurulmasına ya da bu
hizmetin güvenlik şirketlerine gördürülmesine izin verilir. Bir kuruluş
bünyesinde özel güvenlik birimi kurulmuş olması, ihtiyaç duyulduğunda
ayrıca güvenlik şirketlerine hizmet gördürülmesine mani değildir.
Komisyon, koruma ve güvenlik
hizmetini yerine getirecek personelin, bulundurulabilecek
veya taşınabilecek silah ve teçhizatın azamî miktarını ve niteliğini,
gerekli hallerde diğer fizikî ve aletli güvenlik tedbirlerini
belirlemeye yetkilidir. Havalimanı ve liman gibi yerlerde alınacak
güvenlik tedbirlerine ilişkin uluslararası yükümlülükler
saklıdır.
Geçici haller dışındaki özel
güvenlik uygulaması, en az bir ay önce başvurulması şartıyla komisyonun
kararı ve valinin onayı ile sona erdirilebilir.
Özel güvenlik komisyonu
MADDE 4. — Özel
güvenlik komisyonu, bu Kanunda belirtilen özel
güvenlikle ilgili kararları almak üzere valinin görevlendireceği bir
vali yardımcısının başkanlığında, il emniyet müdürlüğü, il jandarma
komutanlığı, ticaret odası başkanlığı, sanayi odası başkanlığı
temsilcisinden oluşur. Sanayi odasının bulunmadığı illerde
komisyona ticaret ve sanayi odası başkanlığının temsilcisi katılır.
Özel güvenlik izni verilmesi ya da bu uygulamanın kaldırılması için
başvuran kişi ya da kuruluşun temsilcisi ilgili komisyon toplantısına
üye olarak katılır. Komisyon, kararlarını oy
çokluğu ile alır; oyların eşitliği halinde başkanın bulunduğu taraf
çoğunluk sayılır; çekimser oy kullanılamaz.
Özel güvenlik
şirketleri
MADDE 5. —
Şirketlerin özel güvenlik alanında faaliyette bulunması İçişleri
Bakanlığının iznine tâbidir. Faaliyet izni verilebilmesi için şirket
hisselerinin nama yazılı olması ve faaliyet alanının münhasıran koruma
ve güvenlik hizmeti olması zorunludur. Özel güvenlik şirketleri,
şubelerini bir ay içinde Bakanlığa ve ilgili valiliğe yazılı olarak;
hisse devirlerini bir ay
içinde Bakanlığa bildirirler.
Yabancı kişilerin özel
güvenlik şirketi kurabilmesi ve yabancı şirketlerin Türkiye'de özel
güvenlik hizmeti verebilmesi mütekabiliyet esasına tâbidir.
Özel güvenlik şirketlerinin
kurucu ve yöneticilerinde bu Kanunun 10 uncu maddesinin (a) ve (d)
bentlerinde belirtilen şartlar aranır. Yöneticilerin ayrıca dört yıllık
yüksek okul mezunu olmaları, Kanunun 10 uncu maddesinin (e) bendinde
belirtilen şartı taşımaları ve 14 üncü maddesinde belirtilen özel
güvenlik temel eğitimini başarıyla tamamlamış olmaları gerekir.
Kurucu ve yöneticilerde
aranan şartların kaybedilmesi halinde iki ay içinde eksiklik
giderilmediği veya bu kurucu ve yöneticiler değiştirilmediği takdirde
faaliyet izni iptal edilir.
Bu şirketler tarafından
üçüncü kişi, kurum ve kuruluşlara sağlanacak koruma ve güvenlik
hizmetleri, hizmetin başlamasından en geç bir hafta önce ilgili
valiliğe yazılı olarak bildirilir. Acil ve geçici nitelikteki koruma ve
güvenlik hizmetlerinde süre kaydı aranmaz.
Ek önlemler
MADDE 6. — Mülkî
idare amirleri havalimanı, liman, gümrük, gar ve istasyon gibi yerler
ile spor müsabakalarının, sahne gösterilerinin ve benzeri etkinliklerin
yapıldığı yerlerdeki özel güvenlik tedbirlerini denetlemeye ve kamu
güvenliğinin gerektirdiği hallerde ek önlemler aldırmaya yetkilidir.
Kamu güvenliğinin sağlanması
yönünden 5442 sayılı İl İdaresi Kanunu ile vali ve kaymakamlara verilen
yetkiler saklıdır. Bu yetkilerin kullanılması durumunda özel güvenlik
birimi ve özel güvenlik personeli mülkî idare amirinin ve genel kolluk
amirinin emirlerini yerine getirmek zorundadır.
İKİNCİ BÖLÜM
Özel Güvenlik Görevlileri
Özel güvenlik
görevlilerinin yetkileri
MADDE 7. — Özel
güvenlik görevlilerinin yetkileri şunlardır:
a) Koruma ve güvenliğini
sağladıkları alanlara girmek isteyenleri duyarlı kapıdan geçirme, bu
kişilerin üstlerini dedektörle arama, eşyaları X-ray cihazından veya
benzeri güvenlik sistemlerinden geçirme.
b) Toplantı, konser, spor
müsabakası, sahne gösterileri ve benzeri etkinlikler ile cenaze ve
düğün törenlerinde kimlik sorma, duyarlı kapıdan geçirme, bu kişilerin
üstlerini dedektörle arama, eşyaları X-ray cihazından veya benzeri
güvenlik sistemlerinden geçirme.
c) 1412 sayılı Ceza
Muhakemeleri Usulü Kanununun 127 nci maddesine göre yakalama ve
yakalama nedeniyle orantılı arama.
d) Görev alanında, haklarında
yakalama, tutuklama veya mahkûmiyet kararı bulunan kişileri yakalama ve
arama.
e) Yangın, deprem gibi tabiî
afet durumlarında ve imdat istenmesi halinde görev alanındaki işyeri ve
konutlara girme.
f) Hava meydanı, liman, gar,
istasyon ve terminal gibi toplu ulaşım tesislerinde kimlik sorma,
duyarlı kapıdan geçirme, bu kişilerin üstlerini dedektörle arama,
eşyaları X-ray cihazından veya benzeri güvenlik sistemlerinden geçirme.
g) Genel kolluk
kuvvetlerine derhal bildirmek şartıyla, aramalar sırasında suç teşkil
eden veya delil olabilecek ya da suç teşkil etmemekle birlikte tehlike
doğurabilecek eşyayı emanete alma.
h) Terk edilmiş ve bulunmuş
eşyayı emanete alma.
ı) Kişinin vücudu veya
sağlığı bakımından mevcut bir tehlikeden korunması amacıyla yakalama.
j) Olay yerini ve delilleri
koruma, bu amaçla Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 157 nci maddesine
göre yakalama.
k) Türk Medeni Kanununun 981
inci maddesine, Borçlar Kanununun 52 nci maddesine,
Türk Ceza Kanununun 49 uncu maddesinin birinci fıkrasının (1) ve (2)
numaralı bentlerine göre zor kullanma.
Silah bulundurma ve
taşıma yetkisi
MADDE 8. — Hangi
koruma ve güvenlik hizmeti için ne miktar ve özellikte ateşli silah
bulundurulabileceği komisyon tarafından belirlenir.
Ancak eğitim ve öğretim
kurumlarında, sağlık tesislerinde, talih oyunları işletmelerinde,
içkili yerlerde silahlı özel güvenlik görevlisi çalıştırılmasına izin
verilmez. Özel güvenlik görevlileri, özel toplantılarda, spor
müsabakalarında, sahne gösterileri ve benzeri etkinliklerde silahlı
olarak görev yapamazlar.
Koruma ve güvenlik hizmetinde
kullanılacak silah ve teçhizat, ilgili kişi veya kuruluş tarafından
temin edilir. Özel güvenlik şirketleri ateşli silah alamaz ve
bulunduramazlar. Ancak özel güvenlik şirketlerine, para ve değerli eşya
nakli, geçici süreli koruma ve güvenlik hizmetlerinde kullanılmak
üzere, özel güvenlik eğitimi veren kurumlara, silah eğitiminde
kullanılmak üzere, komisyonun kararı ve valinin onayı ile
silah alma, kullanma ve taşıma izni verilebilir.
Görev alanı
MADDE 9. — Bu
görevliler 7 nci maddede sayılan yetkileri sadece görevli oldukları
süre içinde ve görev alanlarında kullanabilirler.
Özel güvenlik görevlileri
silahlarını görev alanı dışına çıkaramazlar. İşlenmiş bir suçun sanığı
veya suç işleyeceğinden kuvvetle şüphe edilen kişinin takibi, dışarıdan
yapılan saldırılara karşı tedbir alınması, para ve değerli eşya nakli,
kişi koruma ve cenaze töreni gibi güzergâh ifade eden durumlarda güzergâh boyu
görev alanı sayılır. Görev alanı, zorunlu hallerde Komisyon kararıyla
genişletilebilir.
Zor kullanma ve yakalama
yetkilerinin kullanılmasını gerektiren olaylar en seri vasıtayla
yetkili genel kolluğa bildirilir; yakalanan kişi ve zapt edilen eşya
genel kolluğa teslim edilir.
Özel güvenlik
görevlilerinde aranacak şartlar
MADDE 10. — Özel
güvenlik görevlilerinde aşağıdaki şartlar aranır:
a) Türkiye Cumhuriyeti
vatandaşı olmak.
b) En az lise veya dengi okul
mezunu olmak.
c) 18 yaşını doldurmuş olmak.
d) Taksirli suçlar hariç
olmak üzere, ağır hapis veya altı aydan fazla hapis veyahut affa
uğramış olsa bile Devletin şahsiyetine karşı işlenen suçlarla, zimmet,
irtikâp, rüşvet, hırsızlık, dolandırıcılık, emniyeti suiistimal,
sahtecilik, hileli iflas veya istimal ve istihlak kaçakçılığı hariç
kaçakçılık, resmi ihale ve alım satımlara fesat karıştırma, Devlet
sırlarını açığa vurma, laf atma, sarkıntılık, ırza tasallut, ırza
geçme, kız, kadın veya çocuk kaçırma ve alıkoyma, fuhşa teşvik, fuhuş
için aracılık, uyuşturucu madde
kullanma, uyuşturucu madde kaçakçılığı suçlarından dolayı hükümlü
bulunmamak.
e) Kamu haklarından yasaklı
olmamak.
f) Görevin yapılmasına engel
olabilecek vücut ve akıl hastalığı ile özürlü bulunmamak.
g) 14 üncü maddede belirtilen
özel güvenlik temel eğitimini başarıyla tamamlamış olmak.
Çalışma izni
MADDE 11. — Özel
güvenlik görevlisi olarak istihdam edilecekler ile özel güvenlik
şirketlerinde ve özel güvenlik eğitimi verecek kurumlarda yönetici
olarak çalışacaklar hakkında valilikçe güvenlik soruşturması yapılır.
Soruşturma sonucu olumlu olanlara, bu Kanunun 14 üncü maddesinde
belirtilen özel güvenlik temel eğitimini başarıyla bitirmiş olmak
şartıyla, valilikçe beş yıl süreli çalışma izni verilir. Ateşli silah
taşımayacak özel güvenlik görevlileri
hakkında sadece arşiv araştırması yapılır. Güvenlik soruşturması ve
arşiv araştırması bir ay içinde tamamlanır.
Göreve başlayan özel güvenlik
görevlileri işveren tarafından onbeş gün içinde valiliğe bildirilir.
Çalışma izninin
yenilenebilmesi için, güvenlik soruşturmasının olumlu olması ve Kanunun
14 üncü maddesinde belirtilen özel güvenlik yenileme eğitiminin
başarıyla tamamlanmış olması zorunludur.
Özel güvenlik görevlilerinde
aranan şartlardan herhangi birisinin kaybedilmesi halinde çalışma izni
iptal edilir.
Genel kolluk kuvvetinden
emekli olanlar ile en az beş yıl fiilen bu görevde çalıştıktan sonra
kendi istekleriyle görevinden ayrılmış olanlarda, görevlerinden
ayrıldıkları tarihten itibaren beş yıl süreyle özel güvenlik temel
eğitimi şartı aranmaz.
Kimlik
MADDE 12. — Özel
güvenlik görevlilerine valilikçe kimlik kartı verilir. Kimlik kartında
görevlinin adı ve soyadı ile silahlı ya da silahsız olduğu belirtilir.
Kimlik kartı görev alanı ve
süresi içerisinde herkes tarafından görülebilecek şekilde yakaya
takılır. Üzerinde kimlik kartı olmayan özel güvenlik görevlileri
Kanunun 7 nci maddesinde sayılan yetkileri kullanamazlar.
Herhangi bir sebeple
görevinden ayrılan özel güvenlik görevlileri işveren tarafından onbeş
gün içinde valiliğe bildirilir.
Kıyafet
MADDE 13. — Özel
güvenlik görevlileri görev alanı içinde ve süresince üniforma giyerler.
Görevin ve işyerinin özelliği nedeniyle gerekli görülen hallerde sivil
kıyafetle görev yapılmasına komisyon izin verebilir.
Eğitim
MADDE 14. — Özel
güvenlik temel eğitimi teorik ve pratik eğitim ile silah eğitiminden
oluşmak üzere yüzyirmi ders saatinden; yenileme eğitimi altmış ders
saatinden az olmamak üzere düzenlenir. Halen bünyesinde güvenlik
fakültesi veya meslek yüksek okulu bulunan ve bünyesinde güvenlik
bölümleri (fakülte veya meslek yüksek okulu) açabilecek olan
üniversitelerin bu bölümlerinden mezun olanlarda beş yıl süreyle silah
eğitimi hariç özel güvenlik temel eğitimi şartı aranmaz.
Özel güvenlik eğitimi ücreti
karşılığında İçişleri Bakanlığınca verilebileceği gibi, Bakanlığın izni
ile özel eğitim kurumlarınca da verilebilir. Özel güvenlik eğitimi
verecek kurumların kurucu ve yöneticilerinde 5 inci maddenin üçüncü
fıkrasında belirtilen şartlar aranır.
Özel güvenlik
eğitiminin niteliği, müfredatı, eğiticilerde ve eğitim merkezlerinde
aranacak şartlar ile eğitim sonucu yeterliliğin belirlenmesine ilişkin
esas ve usuller yönetmelikle düzenlenir.
Tazminat
MADDE 15. — Bu
Kanunda yazılı görevleri yerine getirirken yaralanan, sakatlanan özel
güvenlik görevlilerine veya ölen özel güvenlik görevlisinin kanunî
mirasçılarına, iş sözleşmesinde veya toplu iş sözleşmesinde belirlenen
miktar ve esaslar çerçevesinde tazminat ödenir. Ancak, genel hükümlere
göre daha yüksek miktarda
tazminat ödenmesine mahkemelerce hükmedilmesi halinde, iş sözleşmesine
veya toplu iş sözleşmesine dayanılarak ödenen tutarlar mahsup edilir.
Birinci fıkra hükümleri
gereğince ödenecek tazminat, 4857 sayılı İş Kanunu kapsamında ödenmesi
gerekecek diğer tazminatlarla ilişkilendirilmez.
Kamu kurum ve kuruluşlarında
bu Kanunda yazılı görevleri yerine getirirken yaralanan, sakatlanan
özel güvenlik görevlilerine veya ölen özel güvenlik görevlilerinin
kanunî mirasçılarına; iş sözleşmesi, toplu iş sözleşmesi veya 2330
sayılı Nakdi Tazminat ve Aylık Bağlanması Hakkında Kanun hükümlerinde
belirtilen tazminat miktarlarından hangisi yüksek ise o miktar ödenir.
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Yasaklar ve Ceza Hükümleri
Görev dışında çalıştırma
yasağı
MADDE 16. — Özel
güvenlik personeli, Kanunda belirtilen koruma
ve güvenlik hizmetleri dışında başka bir işte çalıştırılamaz.
Grev yasağı
MADDE 17. — Özel
güvenlik personeli greve katılamaz.
Görevden
uzaklaştırma yasağı
MADDE 18. — Özel
güvenlik görevlileri lokavt dolayısıyla işten uzaklaştırılamaz.
Adlî suçlar ve cezalar
MADDE 19. — Bu
Kanunda öngörülen adlî suçlar ve cezalar şunlardır:
a) Bu Kanunun 3 üncü
maddesinde belirtilen özel güvenlik iznini almadan özel güvenlik
görevlisi istihdam eden kişilere veya kuruluşların yöneticilerine altı
aya kadar hapis ve altımilyar lira ağır para cezası verilir.
b) Bu Kanunun 5 inci
maddesinde belirtilen faaliyet iznini almadan özel güvenlik
faaliyetinde bulunan şirketlerin kurucu ve yöneticilerine, bu Kanunun 3
üncü maddesinde belirtilen izni almadan özel güvenlik birimi oluşturan
kurum ve kuruluşların yöneticilerine, bu Kanunun 14 üncü maddesinde
belirtilen izni almadan özel güvenlik eğitimi veren kurum ve
kuruluşların yöneticilerine bir yıla kadar hapis ve yirmimilyar lira
ağır para cezası verilir.
Bu şekilde cezalandırılan kişiler, özel güvenlik şirketlerinde ve özel
güvenlik eğitimi veren kurumlarda kurucu ve yönetici olamazlar.
c) Bu Kanunun 11 inci
maddesine göre çalışma izni verilmeyen kişileri özel güvenlik görevlisi
olarak istihdam eden kişi, kurum, kuruluş veya şirketlere,
çalıştırdıkları her kişi için üçmilyar lira ağır para cezası verilir.
Bu kişiler silahlı olarak çalıştırılmış ise altı aya kadar hapis ve
çalıştırılan her kişi için altımilyar lira ağır para cezası verilir.
d) Bu Kanunun
21 inci maddesinde belirtilen özel güvenlik malî sorumluluk sigortasını
yaptırmadan özel güvenlik görevlisi istihdam eden kişi; kurum, kuruluş
veya şirketlerin yöneticilerine istihdam ettikleri her kişi için
üçmilyar lira ağır para cezası verilir.
e) Bu Kanunda belirtilen
faaliyet iznini almadan özel güvenlik hizmeti veya özel güvenlik
eğitimi verdiğini ilân eden veya reklam yapan kişi; kurum, kuruluş veya
şirketlerin yöneticilerine altı aya kadar hapis ve onmilyar lira ağır
para cezası verilir.
İdarî
suçlar ve cezalar
MADDE 20. — Bu
Kanunda öngörülen idarî suç ve para cezaları şunlardır:
a) Diğer kişi, kurum ve
kuruluşlara sağlanacak özel güvenlik hizmetini 5 inci maddede
belirtilen süre içinde ilgili valiliğe bildirmeyen özel güvenlik
şirketlerine her bildirim için birmilyar lira idarî para cezası verilir.
b) 6 ncı madde uyarınca mülkî
idare amirlerince istenen ilave tedbirleri almayan kişi; kurum, kuruluş
veya şirketlerin yöneticilerine ikimilyar lira idarî para cezası
verilir.
c) 17 nci maddede
belirtilen grev yasağına uymayan, ateşli silahını bu Kanuna aykırı veya
görev alanı dışında kullanan veya özel güvenlik kimlik kartını
başkasına kullandıran özel güvenlik görevlisine birmilyar lira idarî
para cezası verilir ve bu kişilerin çalışma izni iptal
edilir. Bu kişiler bir daha özel güvenlik görevlisi olamazlar.
d) 22 nci madde gereğince
tespit edilip giderilmesi istenen eksiklikleri gidermeyen kişi; kurum,
kuruluş veya şirketlerin yöneticilerine ikimilyar lira idarî para
cezası verilir.
e) Özel
güvenlik görevlisini koruma ve güvenlik hizmetleri dışında başka bir
işte çalıştıran kişi, kurum ve kuruluşlara her eylemleri için birmilyar
lira idarî para cezası verilir.
f) 11 inci maddenin ikinci
fıkrası ile 12 nci maddenin üçüncü fıkrasında belirtilen bildirimleri
süresinde yerine getirmeyenlere birmilyar lira idarî para cezası
verilir.
Bu maddede öngörülen idarî
para cezaları o yerin en büyük mülkî amiri tarafından verilir. Verilen
para cezalarına dair kararlar ilgililere 7201 sayılı Tebligat Kanunu
hükümlerine göre tebliğ edilir. Bu cezalara karşı tebliğ tarihinden
itibaren en geç yedi gün içinde yetkili idare mahkemesine itiraz
edilebilir. İtiraz, verilen cezanın yerine getirilmesini durdurmaz.
İtiraz, zaruret görülmeyen hâllerde, evrak üzerinden
inceleme yapılarak en kısa sürede sonuçlandırılır. İtiraz üzerine
verilen kararlara karşı bölge idare mahkemesine başvurulabilir. Bölge
idare mahkemesinin verdiği kararlar kesindir. Bu Kanuna göre verilen
idarî para cezaları, ilgili valilik veya kaymakamlığın
bildirimi üzerine 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında
Kanun hükümlerine göre Maliye Bakanlığınca tahsil olunur.
DÖRDÜNCÜ BÖLÜM
Çeşitli Hükümler
Özel güvenlik malî
sorumluluk sigortası
MADDE 21. — Özel
hukuk kişileri ve özel güvenlik şirketleri, istihdam ettikleri özel
güvenlik görevlilerinin üçüncü kişilere verecekleri zararların tazmini
amacıyla özel güvenlik malî sorumluluk sigortası yaptırmak zorundadır.
Özel güvenlik malî sorumluluk sigortasına ilişkin esas ve usuller
Hazine Müsteşarlığınca belirlenir.
Bu maddede öngörülen özel
güvenlik malî sorumluluk sigortası, Türkiye’de ilgili branşta çalışmaya
yetkili olan sigorta şirketleri tarafından yapılır. Bu sigorta
şirketleri özel güvenlik malî sorumluluk sigortasını yapmakla
yükümlüdürler. Bu yükümlülüğe uymayan sigorta şirketlerine Hazine
Müsteşarlığınca sekizmilyar lira idarî para cezası verilir. Bu para
cezasının tahsilinde ve cezaya itiraz usulünde 20 nci maddenin ikinci
fıkrası hükümleri uygulanır.
Denetim
MADDE 22. —
İçişleri Bakanlığı ve valilikler özel güvenlik hizmetleri kapsamında,
özel güvenlik birimlerini, özel güvenlik şirketlerini ve özel güvenlik
eğitimi veren kurumları denetlemeye yetkilidir. Denetimin mahiyeti,
kapsamı, usul ve esasları yönetmelikle belirlenir.
Denetim sonucu tespit edilen
eksikliklerin ilgili kişi, kurum, kuruluş ve şirketlerce verilen süre
içinde giderilmesi zorunludur.
Amacı dışında faaliyet
gösterdiği veya suç kaynağına dönüştüğü tespit edilen şirketlerin ve
özel eğitim kurumlarının faaliyet izni iptal edilir. Bu şekilde
faaliyet izni iptal edilen şirketlerin veya kurumların, kurucu ve
yöneticileri, özel güvenlik şirketlerinde ve özel güvenlik eğitimi
veren kurumlarda kurucu ve yönetici olamazlar.
Ceza uygulaması
MADDE 23. —
Özel güvenlik görevlileri Türk Ceza
Kanununun uygulanmasında memur sayılır.
Bunlara karşı görevleri
sebebiyle suç işleyenler Devlet memurları aleyhine suç işlemiş gibi
cezalandırılır.
Ruhsat harcı
MADDE 24. — Özel
güvenlik şirketlerine ve özel güvenlik eğitimi verecek kurumlara
faaliyet izni verilmesi için onmilyar lira, özel güvenlik görevlilerine
çalışma izni verilmesi için ikiyüzmilyon lira ruhsat harcı alınır ve bu
harç mal sandığına yatırılır.
Yeniden değerleme
oranının uygulanması
MADDE 25. —
Bu Kanunun 19 uncu maddesinde belirtilen ağır
para cezaları, 20 nci maddesinde belirtilen idarî para cezaları, 21
inci maddesinde belirtilen idarî para cezası, 24 üncü maddesinde
belirtilen ruhsat harçlarına ilişkin miktarlar her yıl 213 sayılı Vergi
Usul Kanununa göre belirlenecek yeniden değerleme
oranına göre artırılır.
Yönetmelik
MADDE 26. — Bu
Kanunun uygulanmasına ilişkin yönetmelik, İçişleri Bakanlığınca bu
Kanunun yayımı tarihinden itibaren üç ay içinde çıkarılır.
Yürürlükten
kaldırılan kanun
MADDE 27. —
22.7.1981 tarihli ve 2495 sayılı Bazı Kurum ve
Kuruluşların Korunması ve Güvenliklerinin Sağlanması Hakkında Kanun
yürürlükten kaldırılmıştır.
GEÇİCİ MADDE 1. —
Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte 2495 sayılı Kanuna göre kurulmuş
olan özel güvenlik teşkilâtlarına özel güvenlik izni, özel güvenlik
görevlilerine de beş yıl süreyle çalışma izni verilmiş sayılır.
Yürürlük
MADDE 28. — Bu
Kanunun 19 ve 20 nci maddeleri Kanunun yayımı tarihinden itibaren dokuz
ay sonra, diğer maddeleri yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
Yürütme
MADDE 29. —
Bu Kanun hükümlerini Bakanlar Kurulu yürütür.
|
